استاد علیرضا گلبانگ

علیرضا گلبانگ، خواننده، شاعر و مدرس آواز ایرانی، متولد مهرماه ۱۳۵۸ در مشگین‌شهر، از هنرمندانی است که بخش مهمی از زندگی خود را در مسیر شناخت و پاسداری از آواز و موسیقی دستگاهی ایران سپری کرده است. آشنایی او با موسیقی از دوران کودکی و به‌صورت خودآموخته آغاز شد؛ با تأثیرپذیری از مکتب آواز استادانی چون طاهرزاده، ادیب خوانساری، بنان، اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، قوامی، اقبال آذر، ایرج و محمدرضا شجریان. حضور مستمر در جشنواره‌های موسیقی دوران تحصیل، کسب عناوین برتر استانی در استان‌های اردبیل، آذربایجان شرقی و تهران و همچنین موفقیت در مسابقات قرائت قرآن در سطح استانی و کشوری، بخشی از سال‌های آغازین فعالیت هنری او را شکل داد. گلبانگ در سال ۱۳۷۹ با عزیمت به تهران، مسیر حرفه‌ای خود را جدی‌تر دنبال کرد و در کلاس‌های سه‌تار استاد زیدالله طلوعی در مؤسسه چاووش حضور یافت. در سال‌های بعد نیز از محضر استادان برجسته‌ای همچون اکبر گلپایگانی، محمدعلی کیانی‌نژاد، محمدرضا لطفی و حسین دهلوی بهره برد و در زمینه تلفیق شعر و موسیقی نیز به مطالعه و تجربه پرداخت. همکاری و همنفسی او با زنده‌یاد استاد اکبر گلپایگانی از سال ۱۳۸۴ تا سال‌های پایانی حیات این استاد، از بخش‌های مهم مسیر هنری او به شمار می‌رود. از دیگر تجربه‌های مهم گلبانگ، همکاری با سوسن اصلانی دهلوی، آهنگساز و همسر زنده‌یاد استاد حسین دهلوی، است که حاصل آن انتشار دو آلبوم «رقص بهار» توسط مؤسسه ماهور و «نگاه گمشده» توسط آوای باربد بوده است. در کارنامه حرفه‌ای او همچنین آلبوم‌های «بیاد کاروان» و «بهار غم‌انگیز» با آهنگسازی علیرضا جواهری، آلبوم «پیوسته» با آهنگسازی بهداد بهرام‌بیک و آلبوم «قلب من این وطن است» با آهنگسازی استاد جواد بطحایی دیده می‌شود. گلبانگ در برخی از این آثار علاوه بر خوانندگی، به‌عنوان شاعر نیز حضور داشته است. آلبوم‌های «کافر عشق» و «گردش جام» با آهنگسازی زنده‌یاد حاتم لایق نیز از دیگر پروژه‌های او هستند. بخش دیگری از کارنامه او به بیش از هفتاد اثر در قالب تک‌آهنگ، تصنیف و سازوآواز اختصاص دارد؛ آثاری چون «دود دل»، «حریر خیال»، «شمع شبستان»، «شیدای الست»، «همره بیگانه»، «ز دیده غایب»، «بس کن ای دیوانه دل»، «بهار عمر»، «ناله نی»، «افسانه»، «آتش جاوید»، «ساز سخن» و «موج سرشک» که با همراهی جمعی از نوازندگان و آهنگسازان برجسته موسیقی ایرانی اجرا و منتشر شده‌اند. او همچنین در آثار و تصنیف‌هایی همچون «جام عشق»، «آه از این درد» در یادبود استاد پرویز مشکاتیان، «فروغ مهر»، «میهن»، «آوار سرنوشت»، «وطن» و «سرطان وطن» به‌عنوان خواننده و یا شاعر همکاری داشته است. بخشی از اجراهای مناجات‌خوانی او نیز در آرشیو صداوسیما قرار دارد و در مناسبت‌های ماه رمضان پخش شده است. گلبانگ در کنار فعالیت‌های استودیویی و تولید آثار، اجراهای متعددی در شهرهای مختلف ایران از جمله تهران، مشهد، اصفهان، اردبیل، مشگین‌شهر و رشت داشته و با هنرمندان و گروه‌های گوناگون موسیقی ایرانی همکاری کرده است. حضور او در عرصه بین‌المللی نیز بخش مهمی از کارنامه‌اش را تشکیل می‌دهد. وی در کشورهای روسیه، یونان، قبرس، تاجیکستان، ترکیه، اسپانیا و بلژیک به اجرای موسیقی ایرانی پرداخته است. در یکی از این رویدادها، در پارلمان اروپا به‌صورت رسمی به اجرای آواز ایرانی پرداخت. همچنین در سال ۲۰۱۸ همراه با گروه سرشک به سرپرستی و آهنگسازی یحیی علوی در فستیوال جهانی موسیقی سی‌سان اسپانیا شرکت کرد و بنا بر سوابق اعلام‌شده از این گروه، در میان شرکت‌کنندگان بین‌المللی، موفق به دریافت مقام اول، دیپلم افتخار و مدال طلای جشنواره شد. علیرضا گلبانگ در کنار خوانندگی، سال‌هاست در حوزه آموزش آواز ایرانی و سه‌تار نیز فعالیت دارد و تجربه همکاری با هنرمندانی چون جواد لشگری، میلاد کیایی، جواد بطحایی، مهرداد پازوکی، محمدعلی کیانی‌نژاد و علیرضا جواهری را در کارنامه خود دارد. او امروز همچنان در عرصه آواز و موسیقی ایرانی فعال است و در کنار تدریس، به فعالیت‌های اجرایی، تولید آثار و سرایش شعر ادامه می‌دهد. مجموعه غزلیات علیرضا گلبانگ نیز از دیگر پروژه‌های ادبی اوست که برای انتشار آماده می‌شود. کارنامه گلبانگ را می‌توان حاصل سال‌ها جست‌وجو، شاگردی، همنفسی با بزرگان موسیقی، اجرای صحنه‌ای، تولید آثار و آموزش نسل جدید علاقه‌مندان به آواز ایرانی دانست؛ مسیری که در آن، آواز ایرانی نه‌تنها به‌عنوان یک هنر اجرایی، بلکه به‌عنوان بخشی از میراث شعر و موسیقی این سرزمین دنبال شده است.